روز خوبی واسه یِ گریه کردنه روز خوبی برای شکستنهبا تو امروز تویِ خواب عاشقی بهترین روز واسه جون سپردنهدستمو بگیر بریم پُشت اُفق جایی که هیچکسی جُز ما نباشهاگه دنیا تشنه یِ گریه یِ ماست بریم اونجایی که دنیا نباشهآره امروز ، روز خیلی خوبیه هوا انگاری که هوایِ مردنهدستمو بگیر بریم تو عمق خواب آخرین چار...

بــهاران رفــت و گل از بوســتان رفــتحساب روز و شــب از دســتــمان رفــتکجا بودی عزیزمحالا کــه بعد از عــمــری چشــمــم بــهــت افــتادهخوب گوش بده حــرفامو خوب فــرصــتی دســت دادهدل در تــب فــریاد

سرنوشت را باید از سر نوشتشاید اینبار کمی بهتر نوشتعاشقی را غرق در باور نوشتغصه هارا قصه ای دیگر نوشتاز کجا این باور آمد که گفتگر رود سر بر نگردد سرنوشتگل بکاریم از دل گل ، گل برآریمدر زمستان در ب

هوا هر دفعه که بارون بشهجای خالیتو هی به رخ میکشهدلم میشکنه میگم حقشهیکم بوی عطر برام کافیه که دیوونهشم باز بپرسم کیه خرابت شدن واسم عادیهچه دل خونیه حالم خراب تر از اون که بدونیهچه دل خونیه اونی که د

دل ای تنهای ویرونه رو سقفت سیل بارونهگلستون میشه این خونه همینجوری نمیمونهدل ای درگیر دلشوره که چشم عاشقت کورهنگو روزای خوش دوره همینجوری نمیمونهیه روز خوب و میبینم که خورشید از پس ابر سیاه گریه میخند

دلم مثل یه جعبه س جعبهٔ پر جواهرخونه به رنگ یاقوت اما خوشه به ظاهرحیف که زد و شکستش هر کی به دستش افتاد…دلم مثل یه باغه باغ بهار نارنجواسه تنای خسته یه جای خلوت و دنجحیف که تو این زمونه عشقه که رفته از یاد…شب تولد عشق دلم رو هدیه دادمبه اون که عاشقم کرد منو داد بر بادهدیه رو وانکرده پس فرستاد…xa0

نوبهار آمد و گل سرزده، چون عارض یارای گل تازه، مبارک به تو این تازه بهاربا نگاری چو گل تازه، روان شو به چمنکه چمن شد ز گل تازه، چو رخسار نگارلالهوش باده به گلزار بزن با دلبرکز گل و لاله بود چون رخ دلبر گلزارزلف سنبل، شده از باد بهاری درهمچشم نرگس، شده از خواب زمستان بیدار

آدم خیلی حقیرهxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0بازیچه تقدیرهxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0پل بین دو مرگهxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0مرگی که ناگزیرهحتی خود تولد آغاز راه مرگهxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa...

پلاس کهنه اندیشه را دور باید انداخت زمان بر مغز و پوست کهنگی می تازد امروزچه کم داریم من و تو از درخت و سنگ بی مغز و زمین ای دوستبنگر زمین هم پوست می اندازد امروز پلاس کهنه اندیشه را دور باید انداختزم

تفنگت را زمین بگذارکه من بیزارم از دیدار این خونبارِ ناهنجارتفنگِ دست تو یعنی زبان آتش و آهنمن اما پیش این اهریمنی ابزار بنیان کنندارم جز زبانِ دل -دلی لبریزِ مهر تو-تو ای با دوستی دشمن.زبان آتش و آهن

دروغ نگو آینه که من هنوز جوونمواسه دلای خسته بازم میخوام بخونمبنازم این نفس رو که من رو یاری کردهسالهای ساله عشقو تو رگها جاری کردهتو این قفس می مونم تا بتونم بخونمتو این قفس می مونم تا بتونم بخونمخدا

برایم شعر بفرستxa0حتی شعرهایی که عاشقان دیگرتبرای تو می گویند.....می خواهم بدانمدیگران که دچار تو میشوندتا کجای شعر پیش میروندتا کجای عشقتا کجای جاده ای که مندر انتهای آن ایستاده ام!

تو نگاهت عشقو دیدم , تپش قلبو شنیدمتوی جاده های احساس , من به عشق تو رسیدمتو کتابا عشقو خوندم , عکس خورشیدو سوزوندمجای خورشید تو کتابا , نقش چشماتو نشوندمتوی شبهای من و تو , لب عاشق بی صدا نیستتوی دنی

وقتی لال بازی تو دنیا یه زبون مشترک شدوقتی تو قود حماقت پهلونمون فلج شدوقتی سنجاب خیانت سهم بال شاپرک شدوقتی گفتن سلام و به سلامت متلک شدمیرسی به حرف من میرسی به حرف منوقتی تو سفره خالی قاتقت خون جگر

لالا لالا ديگه بسه گل لالهبهار سرخ امسال مثل هرسالههنوزم تير و ترکش قلبو ميشناسههنوزم شب زير سرب و چکمه مي نالهنخواب آروم گل بي خار و بي کينهنمي بيني نشسته گوله تو سينه ؟آخه بارون که نيست ... رگبار با

و تو هم روزى پير مى شوىاما منپيرتر از اين نخواهم شد؛در لحظه اى از عمرم متوقف شدممنتظرم بيايىو از برابر من بگذرىزيبا، پير شدهآراسته به نورىکه از تاريکى من دريغ کرده اى...xa0

دلم گرفته از این روزها ، دلم تنگ استمیان ما و رسیدن هزار فرسنگ استمرا گشایش چندین دریچه کافی نیستهزار عرصه برای پریدنم تنگ استاسیر خاکم و پرواز ازسرنوشت نیلوبلاگم بودفرو پریدن و در خاک بودنم ننگ استچگونه سر کند

روي ابريشم چين نبض صداتو ميشه دوختميشه اسم تو رو به شعله گره زد و نسوختميشه ته مونده ي دريا رو به يادت سرکشيدميشه جز تو حتي آسمون آبي رو نديدبراي تحمل روز سياه به تو فکر مي کنمبراي تصاحب روياي ماه به

این جور به من نگاه نکن آتیش به هستیم نزنمست از می عشق توام طعنه به مستیم نزنآتشxa0به هستیم نزنمیخوام باهات حرف بزنم از دست من فرار نکنبیشتر از این دل منو عاشق و بیقرار نکناز دست من فرار نکنمیخوام بدونی

خانه دل تنگ غروبی خفه بودمثل امروز که تنگ است دلمپدرم گفت چراغو شب از شب پر شدمن به خود گفتم یک روز گذشتمادرم آه کشیدزود بر خواهد گشتابری هست به چشمم لغزیدو سپس خوابم بردکه گمان داشت که هست این همه در